چربی گیر

چربی گیرها، یک روش جداسازی فیزیکی  روغن ها و مواد سبک از آب یا فاضلاب هستند. سه نوع عمده آنها عبارتند از APIو CPI و  DAF . 

روش API بر اساس ثقل عمل می کند. مخلوط آب و روغن و یا فاضضلاب حاوی روغن یک امولسیون ناپایدار می باشد. این امولسیون در صورتی که به مدت معینی ساکن بماند به خاطر اختلاف چگالی روغن و آب از هم جدا شده و تشکیل دو فاز مجزا می دهند. اصول کاری سیستم هایAPI بر این اصل علمی استوار است. میزان جداسازی روغن از آب به نوع امولسیون و اندازه ذرات روغن در داخل آب بستگی دارد. زمان لازم برای شناورسازی روغن و اندازه ذرات آن نسبت عکس دارند. در صورتی که اندازه ذرات خیلی ریز باشد ممکن است یک مخلوط شبه پایدار به وجود بیاورد و عملا امکان جداسازی ثقلی نباشد. سیستم های API چربی گیری هستند که بر اساس استانداردهای انجمن نفت امریکا طراحی شده اند و تمام فاضلاب های معمولی را که دارای اندازه روغن درشت می باشند می توانند تصفیه کنند. چربی های آشپزخانه ها و چربی های حیوانی به راحتی توسط این روش حذف می گردند.  روش CPI بهبود یافتهAPI می باشد که در آن همانند کلایرفایرها از صفحات لاملا برای افزایش میزان حذف استفاده می گردد.  فضای مورد نیاز در این حالت کمتر می شود و سرعت تصفیه نیز بیشتر می گردد. آب هنگام عبور از بین لاملا ذرات روغن آن به هم چسبیده و در نتیجه سرعت شناورسازی افزایش می یابد.  

DAF ها نوع خاصی از چربی گیرها هستند که دارای راندمانی به مراتب بالاتر از دو روش دیگر هستند و در صنایعی مانند نفت که روغن حالت نیمه پایدار را دارد استفاده می شود. این روش از هوای فشرده برای افزایش راندمان استفاده می شود و افزودن هوای فشرده باعث شناورشدن ذرات روغن در مدت زمان اندک می شود.